Wydawca treści Wydawca treści

Jazda konna

Już ponad 7 tysięcy kilometrów tras konnych wyznaczyły Lasy Państwowe dla miłośników wypoczynku w siodle.

Coraz większa popularność jazdy konnej zmobilizowała wielu nadleśniczych do tworzenia nowych szlaków. Z „Raportu o stanie lasów" wynika, że w latach 2010-2011 na terenach zarządzanych przez Lasy Państwowe długość takich tras podwoiła się. To bardzo dobra wiadomość dla koniarzy. Droga udostępniona przez nadleśniczego jest bowiem, zgodnie z ustawą o lasach, jedynym miejscem w lesie, gdzie można się w ten sposób poruszać. Nawet jeśli przed wjazdem na nią nie ma żadnego znaku zakazu, ani też nie jest przegrodzona szlabanem, wjeżdżać na nią konno nie można (podobnie jak samochodem, motocyklem czy quadem).

W kupie siła

Jeżeli w naszej okolicy brakuje szlaków konnych, możemy zgłosić się do nadleśnictwa z prośbą o ich wyznaczenie. Warto, by taki wniosek poparła większa grupa miłośników tego rodzaju rekreacji. Jeśli zainteresowanie będzie wystarczające, a stan nawierzchni drogi i sposób jej użytkowania (czy np. nie poruszają się na niej maszyny leśne) na to pozwoli, jest szansa, że nowy szlak powstanie.
Trzeba pamiętać, że nadleśnictwa za przejazd drogami leśnymi, w wypadku ich komercyjnego użytkowania, mają prawo pobierać opłatę. Chodzi tu np. o wycieczki, przejażdżki czy rajdy organizowane przez stadniny czy gospodarstwa agroturystyczne - powinny podpisać z nadleśnictwem, jeśli tego ono wymaga,  umowę, w której będą określone prawa i obowiązki obu stron, czas obowiązywania i wysokość opłat. Jeśli jednak jesteśmy osobą prywatną, która od czasu do czasu wybiera się na przejażdżkę po lesie, nic nie płacimy.

Brak zgody na utworzenie szlaku konnego nie oznacza złej woli nadleśniczego. Może mieć ku temu ważne powody. Wbrew pozorom, konie potrafią poważnie zniszczyć nawierzchnię leśnej drogi. Kopyta dziurawią ją tak bardzo, że często uniemożliwia to później poruszanie się rowerem i utrudnia spacer pieszym. Nierzadko konie uszkodzą  drogę bardziej niż leśne maszyny podczas prac przy pozyskaniu i zrywce drewna, a trzeba od razu dodać, że nawierzchnia rozjechana przez ciągniki naprawiana jest zwykle dość szybko po tym , jak wyjadą one z lasu.

Najważniejsze są zasady

Niezależnie od szkód, jakie mogą spowodować konie, przepisy zakazujące jeźdźcom wjazdu do lasu poza wyznaczonymi drogami budzą kontrowersje, także wśród leśników. Wydaje się, że to rygor tego samego gatunku, co wszechobecne niegdyś tabliczki „Zakaz fotografowania" - swego rodzaju relikt przeszłości. W wielu krajach Europy Zachodniej, choćby w Niemczech, przepisy działają odwrotnie niż w Polsce. Tam można jeździć konno po wszystkich drogach leśnych, z wyjątkiem tych, na których ruch ograniczono np. ze względu na nieodpowiednią nawierzchnię, zbyt dużą liczbę pieszych turystów lub przejeżdżające maszyny leśne. Niestety, nie ma większych szans, by w Polsce wprowadzono podobne zasady, jak u naszych zachodnich sąsiadów. Nie dalej niż w zeszłym roku Janusz Zaleski, wiceminister środowiska przekonywał, że przepisy o udostępnianiu lasów spełniają swoją rolę  i ich zmiana nie wydaje się konieczna. Na razie trzeba więc liczyć na przychylność nadleśniczych. I warto o nią dbać, przestrzegając zasad korzystania ze szlaków. Przede wszystkim należy pamiętać, że droga do jazdy konnej to nie tor wyścigowy i korzystają z niej także piesi turyści. Nie można z niej zjeżdżać, chyba, że musimy ominąć przeszkodę lub mamy inny naprawdę ważny powód (np. ratujemy zdrowie). Dobrą praktyką jest jazda środkiem szlaku, tak aby nie niszczyć nawierzchni po bokach, którymi najczęściej poruszają się piesi i rowerzyści. Osoby małoletnie powinny jeździć konno w towarzystwie dorosłych. Wyruszać na trasę należy po świcie, a wracać z niej przed zmierzchem. Po swoim koniu należy także posprzątać.

Każde nadleśnictwo, które wyznacza szlaki konne, tworzy także regulamin poruszania się po nich – warto go przeczytać przed wyruszeniem na trasę. Poza zasadami poruszania się, przedstawione są w nich także oznaczenia szlaków. Podstawowe to pomarańczowe koło na białym tle oznaczające sam szlak oraz pomarańczowe koło z czarną obwódką oznaczające jego początek i koniec. Czasami stosuje się też inne oznaczenia, np. zieloną podkowę na białym tle.

Warto wiedzieć

W 2011 r. sieć szlaków konnych na terenie Lasów Państwowych liczyła 7 tys. km. Jedną z większych atrakcji dla jeźdźców w Polsce jest Łódzki Szlak Konny, który częściowo biegnie także przez tereny Lasów Państwowych, a RDLP Łódź była wśród jego twórców. Ma w sumie ponad 2000 km i jest najdłuższym tego typu traktem w Europie. Na trasie znajduje się 200 ośrodków jeździeckich, 21 punktów postojowych, 1400 tablic informacyjnych, 30 punktów informacyjnych monitorujących turystów i ponad 1000 atrakcji turystycznych. Ciekawostką jest, że jeździec może bezpłatnie wypożyczyć lokalizator, który w wypadku niebezpieczeństwa wyśle służbom ratunkowym informację o pozycji będącego w opałach turysty

Lokalne szlaki konne aż takich udogodnień, jak lokalizatory, nie oferują. Nadleśnictwa troszczą się przede wszystkim o to, żeby wszystkie trasy były czytelnie oznakowane, zawsze przejezdne, by były przy nich koniowiązy oraz wiaty umożliwiające odpoczynek i schronienie przed deszczem. Przede wszystkim jednak dbają, by przebiegały przez najpiękniejsze tereny Lasów Państwowych. Co oferują miłośnikom jazdy konnej, najłatwiej dowiemy się w siedzibach nadleśnictw oraz w serwisie czaswlas.pl.


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Obiekty edukacyjne

Obiekty edukacyjne

Umiejętne i racjonalne korzystanie z zasobów przyrodniczych oraz ich ochrona może odbywać się tylko wtedy gdy dostatecznie poznamy i zrozumiemy to co chcemy zachować.

Aby ułatwić poznanie lasu wszystkim którzy nas odwiedzają, przez cały rok utrzymujemy obiekty edukacyjne które nam w tym pomagają. Należą do nich:
 

Sala edukacyjna

Położona w Budziskach, 200m od siedziby nadleśnictwa sala edukacyjna jest obiektem mogącym jednorazowo pomieścić ok.80 osób. Wyposażenie stanowi:
•    Zestaw filmów o tematyce przedstawiającej gospodarkę leśną i ochronę przyrody oraz sprzęt multimedialny do ich odtwarzania;
•    Pomoce dydaktyczne w formie tablic tematycznych, prezentacji graficznych, gablot z owadami i roślinami oraz dermoplasty zwierząt występujących na terenie Puszczy Kurpiowskiej;
•    Eksponaty zebrane z terenu nadleśnictwa: narzędzia wykorzystywane w gospodarce leśnej, szczątki występujących tu niegdyś zwierząt, historyczne mapy i dokumenty, trofea łowieckie;

 

 

Zielona Klasa

Położona w Budziskach, 200 m od siedziby nadleśnictwa wiata edukacyjna "Zielona Klasa" jest obiektem mogącym jednorazowo gościć ok. 100 osób. W jej skład wchodzą: wiata ze stołami i ławkami, miejsce na ognisko, pomoce dydaktyczne i tablice tematyczne.

 

Leśna ścieżka przyrodniczo - edukacyjna "Pod Sosnami"

Leśna ścieżka edukacyjna „Pod Sosnami" przy Nadleśnictwie Parciaki została utworzona w 2005 roku. Jej długość to 3 km, a czas przejścia około 2 godziny. Od początku, jej celem jest przedstawienie urokliwych fragmentów naszych lasów, eksponując ich piękno i majestat. Na tablicach przedstawiono treści opisujące budowę i funkcjonowanie ekosystemów leśnych; znaczenie ekologiczne, produkcyjne i społeczne lasów; zagrożenia i ochronę lasów; ochronę przyrody; zadania leśników i leśnictwa. Ciekawe przystanki pozwalają bliżej poznać osobliwości przyrodnicze i wzbogacają wiedzę o lasach Puszczy Kurpiowskiej.

 

 

Szlak pieszo-rowerowy "Z lasem za Pan brat"

Od 2013 roku las w okolicach Krasnosielca możemy poznawać w nowy, interesujący, aktywny  i co niezmiernie ważne namacalny sposób. Wszystko to za sprawą leśnego szlaku pieszo-rowerowego o charakterze ścieżki edukacyjnej „Z lasem za pan brat". Przedsięwzięcie to powstało z inicjatywy Wójta Gminy Krasnosielc i Nadleśnictwa Parciaki ze środków uzyskanych z WFOŚiGW w Warszawie.
Wytyczony szlak położony jest w leśnictwie Grądy i został podzielony na dwie części: rowerową biegnącą do rezerwatu „Zwierzyniec" o długości ok. 6,5 km i pieszą w formie pętli o dł. ok  3 km.  Na trasie zostały ustawione tablice informacyjne, urządzenia edukacyjne o tematyce przyrodniczej, wiaty, ławki i wiele innych atrakcji.  Największym jednak skarbem tego miejsca są piękne lasy zasobne w zwierzęta i ciekawe rośliny.


 

 

 

 

 

 

 

 

Ścieżka edukacyjna "Dolina Węgierki"

Wytyczony szlak znajduje się w miejscowości Węgrzynowo, tuż obok leśniczówki Leśnictwa Bramura. 1,5 km ścieżka wiedzie przez las, gdzie prócz pięknych widoków znajdziemy miejsca na odpoczynek, naukę oraz zabawę.

Wędrować można samodzielnie lub z przewodnikiem-leśnikiem. Jest to świetne miejsce do prowadzenia zajęć o tematyce leśnej, ekologicznej czy łowieckiej.

Ścieżka powstała pod koniec 2019r. i jest wspólnym przedsięwzięciem Gminy Płoniawy-Bramura oraz Nadleśnictwa Parciaki.

 

 

  • Aby bezpiecznie korzystać z obiektów turystyczno- wypoczynkowych i ścieżek edukacyjnych przebiegających przez obszary leśne, proszę zapoznać się z regulaminami zamieszczonymi w załącznikach poniżej. Odpowiedzialność za jakiekolwiek szkody powstałe w wyniku nieprawidłowego użytkowania wszelkich urządzeń zlokalizowanych na obiektach ponosi użytkownik dorosły, a dzieci użytkują w/w urządzenia na odpowiedzialność opiekunów. Pamiętajmy również, że w lesie mogą powstać przeszkody w sposób naturalny, np. wywroty, złomy, złamane konary, itp.
 
  • Osoba do kontakt w sprawach związanych z obiektami edukacyjnymi:  Hanna Kępczyńska tel. 784 958 732


Do zobaczenia na szlaku!